سابقه و هدف: ماتریکس متالوپروتئیناز-9 (MMP-9) و مهارکننده بافتی آن TIMP-1 نقش مهمی در بازآرایی ماتریکس خارج‌سلولی ایفا می‌کنند و در بیماری‌زایی بیماری عروق کرونر و نارسایی قلبی دخیل هستند. با این حال، داده‌های مربوط به بیان ژنی آن‌ها در سلول‌های تک‌هسته‌ای خون محیطی (PBMCs)، به‌ویژه در جمعیت‌های خاورمیانه، همچنان محدود است. هدف از این مطالعه بررسی نقش ژن MMP-9 و مهارکننده آن، TIMP-1، در تشخیص بیماری های قلبی می‌باشد.
مواد و روش ها: این مطالعه مورد-شاهدی بر روی 300 نفر در سه گروه کنترل سالم (60=n)، بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر بدون نارسایی قلبی (80=n) و بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر همراه با نارسایی قلبی (160=n) انجام شد. سلول‌های تک‌هسته‌ای خون محیطی از خون محیطی جداسازی شدند، RNA استخراج گردید و بیان ژنی MMP-9 و TIMP-1 با استفاده از واکنش زنجیره‌ای پلیمراز رونویسی معکوس کمی (qRT-PCR) و با استفاده از GAPDH به‌عنوان ژن مرجع برای نرمال‌سازی، اندازه‌گیری و مقایسه شدند.
یافته ها: بیان MMP-9 در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر همراه با نارسایی قلبی در مقایسه با هر دو گروه بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر تنها و گروه کنترل سالم به‌طور معنی‌داری بالاتر بود (0/001>p)، به‌طوری‌که افزایش 3/2 برابری مشاهده گردید. در مقابل، بیان TIMP-1 در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر در مقایسه با گروه کنترل به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (0/02=p) و در موارد بیماری عروق کرونر همراه با نارسایی قلبی بیشتر کاهش یافت (0/001>p). در نتیجه، نسبت MMP-9/TIMP-1 عدم تعادل قابل‌توجهی را نشان داد که با شدت بیماری همبستگی داشت. 
نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که تغییر بیان MMP-9 و TIMP-1 در سلول‌های تک‌هسته‌ای خون محیطی با وجود و پیشرفت بیماری عروق کرونر و نارسایی قلبی مرتبط است. لذا این نشانگرها می‌توانند به‌عنوان شاخص‌های بالقوه شدت بیماری مورد استفاده قرار گیرند.