سابقه و هدف: میکرو RNA ها تنظیم‌کننده‌های ژنی غیرکدکننده هستند که ممکن است به عنوان نشانگرهای زیستی برای تشخیص یا پیش‌آگهی لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) عمل کنند. این مطالعه با هدف بررسی بیان ژن MicroRNA-1246 با استفاده از تکنیک qRT-PCR انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی بر روی 100 زن مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک و 100 زن سالم به عنوان گروه کنترل انجام شد. بر اساس وضعیت دارویی، بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک به دو گروه تقسیم شدند: گروه اول شامل 24 بیماری که به تازگی تشخیص داده شده و دارویی دریافت نمی‌کردند و گروه دوم شامل 76 بیماری بود که به مدت 0/58±6/23 سال به این بیماری مبتلا بودند و دارو مصرف می‌کردند. تمامی بیماران با تست‌های آزمایشگاهی شامل آنتی‌بادی‌ ضد هسته‌ای (ANA)، آنتی‌بادی‌ ضد DNA دو رشته‌ای (anti-dsDNA)، کمپلمان 3، کمپلمان 4، پروتئین واکنشی C، سرعت رسوب گلبول‌ قرمز، هموگلوبین، گلبول‌های سفید و پلاکت‌ها مقایسه شدند.
یافته ها: میانگین سنی زنان مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک 9/85 ± 30/93 سال و زنان گروه کنترل 9/13 ± 32/97 سال بود. میانگین شاخص توده بدنی در بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک 6/50±28/62 کیلوگرم بر متر مربع بود که تفاوت معنی‌داری با گروه کنترل (5/60±27/11 کیلوگرم بر متر مربع؛ 0/07=p) نداشت. 74% از بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک، دارای سابقه خانوادگی بودند. نتایج مطالعه افزایش قابل توجهی در بیان MicroRNA-1246 با میانگین تغییر 2/31 برابر در مقایسه با گروه کنترل (1/00 برابر) نشان داد. مطالعه حاضر هیچ گونه ارتباطی بین تغییرات بیان MicroRNA-1246 و متغیرهای جمعیت‌شناختی یا آزمایشگاهی بیماری پیدا نکرد.
نتیجه گیری: با توجه به یافته‌های به دست آمده از پژوهش حاضر، به نظر می‌رسد که MicroRNA-1246 پتانسیل لازم را جهت استفاده به عنوان یک نشانگر زیستی جهت شناسایی استعداد ژنتیکی و ارزیابی خطر ابتلا به بیماری لوپوس اریتماتوز سیستمیک دارا باشد.