سابقه و هدف: مسمومیت کبدی ناشی از استاتین تأثیر جدی بر بیماران مسن و افراد با ریسک بالا دارد. بنابراین، هرگونه علائم آسیب کبدی باید به دقت تحت نظر و ارزیابی قرار گیرد، به خصوص با توجه به تعداد زیاد بیمارانی که استاتین‌ به عنوان بخشی از داروهایشان تجویز می‌شود. هدف از این مطالعه بررسی اثرات محافظت کبدی احتمالی دوزهای مختلف هسپریدین در برابر مسمومیت کبدی ناشی از آتورواستاتین می باشد.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، 30 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار، سن 10 تا 12 هفته، به پنج گروه 6 تایی تقسیم شدند: 1. دریافت‌ کننده سالین (کنترل)، 2. دریافت ‌کننده 80 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز آتورواستاتین، 3. دریافت ‌کننده 80 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز آتورواستاتین + 50 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز هسپریدین، 4. دریافت ‌کننده 80 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز آتورواستاتین + 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز هسپریدین، 5. دریافت ‌کننده 80 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز آتورواستاتین + 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز هسپریدین. همه حیوانات داروهای خود را از طریق گاواژ دریافت کردند. سپس حیوانات قربانی شدند و کبد هر حیوان برای مطالعات بیشتر برداشته شد و بخش کوچکی از آن در چاهک‌های اپندورف برای اندازه‌گیری و مقایسه بیان ژن‌های BAX، BCL-2 و TLR-4 جمع‌آوری شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که بیان ژن Bax (ژن پرو آپوپتوز) در گروه 2، دریافت ‌کننده 80 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز آتورواستاتین (0/48±1/81) در مقایسه با سایر گروه‌ها افزایش معنی‌داری داشت (0/05>p). در حالی که بیان ژن Bcl-2 (ژن ضد آپوپتوز) در گروه 2 نسبت به گروه کنترل روند معکوسی را نشان داد (0/25±0/29 در مقابل 1/00±0/43) (0/05>p). همچنین بیان ژن TLR-4 در گروه 2 در مقایسه با سایر گروه‌ها افزایش معنی‌داری داشت (0/36±1/61 در مقابل 0/00±0/15)، (0/05>p).
نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که مصرف هسپریدین می‌تواند از آسیب کبدی ناشی از دوزهای بالای آتورواستاتین جلوگیری کند.