سابقه و هدف: فلوراید دی‌آمین نقره (SDF) که یک جایگزین کم‌تهاجم برای روش‌های مرسوم ترمیمی می‌باشد. علی‌رغم مزایای زیاد، باعث تغییر رنگ دندان‌ها و لثه‌ها می‌شود. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر فلوراید دی‌آمین نقره (SDF) با/بدون گلوتاتیون (GSH) و یدید پتاسیم (KI) بر تغییر رنگ، آزادسازی فلوراید و میکرو سختی دندان در دندان‌های شیری می‌باشد.
مواد و روش­ها: این مطالعه آزمایشگاهی بر روی 51 دندان شیری قدامی انسان که به علت تروما یا لقی کشیده شدند، انجام گردید. پس از القای مصنوعی دمینرالیزاسیون دنتین، دندان‌ها به‌طور تصادفی به 3 گروه 17 تاییSDF، SDF+KI و 20% SDF+GSH اختصاص یافتند. تغییر رنگ دندان‌ها (ΔE) با استفاده از اسپکتروفوتومتر، میکرو سختی دنتین با استفاده از دستگاه سختی‌سنج ویکرز اندازه‌گیری شد و غلظت فلوراید آزاد شده با پتانسیومتر بلافاصله پس از درمان و پس از یک و سه ماه غوطه‌وری در بزاق مصنوعی اندازه‌گیری شد. 
یافته‌ها: میانگین میکرو سختی دنتین در تمام سه گروه به ‌طور معنی‌داری با گذشت زمان کاهش یافت. در گروه SFD از 4/69±25/17 به 4/12±21/09، در گروه SFD+KI از 3/41±22/35 به 2/19±18/62 و در گروه SFD+GLU از 2/21±18/35 به 2/61±15/65 بعد از سه ماه رسید (0/001>p). میانگین میکرو سختی دنتین در گروه SDF در تمام نقاط زمانی به ‌طور معنی‌داری بیشتر از سایر گروه‌ها بود (0/001>p). آزادسازی فلوراید در تمام سه گروه به ‌طور معنی‌داری با گذشت زمان افزایش یافت (0/001>p). آزادسازی فلوراید در گروه SDF+KI در تمام نقاط زمانی به ‌طور معنی‌داری بیشتر از دو گروه دیگر بود (0/47±2/41) (0/001>p). تغییر رنگ (ΔE) در گروه SDF+KI به ‌طور معنی‌داری بیشتر از گروه SDF در سه ماه بعد از درمان نسبت به بلافاصله پس از درمان بود (0/01>p).
نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان داد که SDF به تنهایی بیشترین میکرو سختی را ایجاد می‌کند، در حالی که SDF+KI بیشترین آزادسازی فلوراید و بیشترین تغییر رنگ را در سه ماه پس از درمان نشان می‌دهند.