سابقه و هدف: بیماری تیروئید در برخی مطالعات با تغییرات سطح نسفاتین-۱ مرتبط بوده است اما از آنجائیکه اطلاعات موجود در مورد سطح نسفاتین-۱ و ارتباط آن با اختلالات تیروئیدی اندک و متناقض است، بنابراین هدف از این پژوهش، تعیین رابطه بین نسفاتین-۱ و عوامل متعددی از جمله هورمون‌های تیروئید، هورمون محرک تیروئید (TSH)، آنتی تیروپراکسیداز (TPO) و آنتی تیروگلوبولین (Tg) در بیماران مبتلا به این اختلالات می‌باشد.
مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی که در شهر بعقوبه/عراق از ژانویه تا مه 2024 انجام شد، 40 بیمار در محدوده سنی 29 تا 65 سال به دو گروه با پرکاری تیروئید و با کم کاری تیروئید تقسیم شدند و با 20 فرد سالم به عنوان گروه شاهد مقایسه گردیدند. نمونه‌های خون جمع‌آوری شد. سطح سرمی نسفاتین-۱ با استفاده از روش الایزا (ELISA) اندازه‌گیری شد و آنتی TPO و آنتی‌ Tg با استفاده از روش الکتروکمی لومینسانس (COBAS e 411) سنجش گردید. T3، T4 و TSH نیز با روش الایزا فلورسنت (ELFA) اندازه‌گیری و مورد مقایسه قرار گرفتند.
یافته ها: نتایج نشان‌دهنده افزایش معنی‌دار در سطح سرمی نسفاتین-۱ (0/89±16/21 و 0/96±4/24)، T3 (0/60±3/61 و 0/20±1/37)، T4 (4/75±171/34 و 3/15±89/16)، آنتی‌TPO (8/85±137/25 و 1/96±19/62) و آنتی‌TG (3/58±131/44 و 2/29±65/34) بود. همچنین کاهش معنی‌دار در سطح سرمی TSH (0/008±0/06 و 0/26±3/02) و BMI (0/89±22/16 و 1/32±24/52) در بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید در مقایسه با افراد سالم مشاهده شد (0/05>p). از سوی دیگر، در بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید در مقایسه با افراد سالم، افزایش معنی‌دار در TSH (1/22±19/36 و 0/26±3/02)، آنتی‌TPO (9/24±225/23 و 1/96±19/62)، آنتی‌TG (5/28±169/45 و 2/29±65/34) و BMI (0/92±28/11 و 1/32±24/52) و همچنین کاهش معنی‌دار در سطح سرمی T3 (0/09±0/64 و 0/20±1/37) و T4 (2/31±54/53 و 3/15±89/16) مشاهده گردید (0/05>p).
نتیجه گیری: یافته‌های مطالعه نشان‌دهنده افزایش سطح نسفاتین-۱ در بیماران مبتلا به پرکاری و کم کاری تیروئید بود که می‌تواند به عنوان شاخص‌های مرتبط با اختلالات تیروئیدی مورد استفاده قرار گیرد.