fa تاثیر زیست چسب مخاطی در کاهش درد و طول دوره زخم آفتی دهان بیوشیمی Biochemical تحلیلی Research سابقه و هدف: آفت دهانی، یکی از ضایعات شایع دهانی است که به صورت زخم های عود کننده بروز می کند عوامل مختلفی در اتیولوژی آفت دهانی از جمله، اختلالات ایمنی، نقائص خونی و استرس های روحی موثرند. برای درمان این ضایعات روش های گوناگونی از جمله استفاده از استروئیدها توصیه می شود. در این تحقیق نوعی چسب مخاطی معرفی شده که به تنهایی و همچنین به عنوان حامل استروئید برای درمان زخم آفتی دهان، مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع تجربی و به روش دوسوکور با نمونه گیری به روش تصادفی ساده انجام شد. دو گروه مورد مطالعه قرار گرفتند: گروه اول (پیش آزمون)، شامل 20 نفر، که برای تعیین میزان چسبندگی و سایر عوارض جانبی چسب مخاطی، چسب بدون دارو دریافت کردند. گروه دوم نیز شامل 20 نفر، به عنوان مورد و شاهد با سابقه زخم آفتی مینور انتخاب شدند و طی دو دوره ابتلا به زخم آفتی، یک بار با چسب مخاطی بدون دارو (شاهد) و بار دیگر با چسب مخاطی حاوی دارو (مورد) تحت درمان قرار گرفتند. آنالیز آماری یافته ها با استفاده از آزمون student T-test انجام شد. یافته ها: در گروه پیش آزمون، مدت چسبندگی در همه افراد حداقل 20 دقیقه بود و هیچ طعم یا بو و عوارض خاصی گزارش نشد. در گروه مورد و شاهد، مدت زمان رسیدن به بی دردی و مدت زمان بهبودی کامل، تقریبا یکسان بود. مدت زمان بهبودی، در افراد گروه مورد و شاهد، بعد از درمان کوتاهتر از دوره های ابتلا قبل از درمان بود (P<0.000). نتیجه گیری: از آنجایی که درد زخم آفتی معمولا به علت عفونت ثانویه و یا تحریک مکانیکی و شیمیایی می باشد، استفاده از چسب مخاطی به عنوان یک ماده پوشاننده و محافظ می تواند باعث بی دردی و تسریع مدت زمان بهبودی زخم آفتی دهان شود. وجود یا عدم تریامسینولون نیز، در چسب مخاطی تاثیری در کاهش درد و تسریع مدت زمان بهبودی زخم آفتی ندارد. Background and Objective: On the basis of etiology of aphthous ulcer, there are many factors, which cause this problem such as immunologic and hematologic disorders and emotional stress. For treating this disorder, it is recommended using a steroid drug. This study was performed to investigate one of the natural bases as a bioadhesive dosage form in the management of aphthous ulcer. Methods: In this experimental study, there were two groups. The first twenty persons received bioadhesive without triamcinolone acetonide (As pilot study) for determining the rate of adherence and possibly side effects of the bioadhesive. The second twenty persons as case and control, with history of minor aphthous ulcer were selected and treated in two courses of disease, once with bioadhesive containing drug (Case) and once again without drug (Control). The data were statistically analyzed by using student t-test. Findings: In the pilot study group, duration of adherence on the oral cavity was more than 20 minutes and there were not side effects or undesirable reactions such as bad smell or taste. There was not significant difference in analgesia and healing time course between case and control groups. Healing time in case and control groups after treatment were shorter than before treatment (P<0.000). Conclusion: Using bioadhesive as coating and protective agent may cause reduction of pain and healing time course. Also, triamcinolone in bioadhesive don’t affect on reduction of pain and healing time. زخم آفتی عود کننده, چسب مخاطی, کورتیکواستروئید, تریامسینولون استوناید, آفت مینور Oral aphthous ulcer, Bioadhesive, Corticosteroid, Triamcinolone acetonide, Minor aphthous ulcer 12 16 http://jbums.org/browse.php?a_code=A-10-1370-168&slc_lang=fa&sid=1 M Motaleb Nejad مینا مطلب نژاد 10031947532846002035 10031947532846002035 Yes AA Moghadam Nia علی اکبر مقدم نیا 10031947532846002036 10031947532846002036 No E Mohammadi الهام محمدی 10031947532846002037 10031947532846002037 No