Journal of Babol University of Medical Sciences

en سطح نشانگر استرس آنتی اکسیداتیو سسترین در سرم و بیان ژن‌های SESN 1، 2، 3 در دیابت نوع دو با دیس لیپیدمی The Level of Anti-Oxidative Stress Marker Sestrin in Sera and the Expression of SESN1, 2, 3 Genes in T2DM with Dyslipidemia نانوبیوتکنولوژی(ریز زیست فناوری) Nanobiotechnology تحقیقی Research <div class="tw-ta-container F0azHf tw-lfl" id="tw-target-text-container" tabindex="0"> <pre aria-label="متن ترجمه‌شده" class="tw-data-text tw-text-large tw-ta" data-placeholder="ترجمه" data-ved="2ahUKEwiRkbOqhu2FAxVO7gIHHRV0AdgQ3ewLegQIBRAS" dir="rtl" id="tw-target-text" style="text-align: justify;"> سابقه و هدف: دیس لیپیدمی یک عامل مهم در دیابت به شمار می‌رود. سسترین یک استرس آنتی اکسیداتیو در نظر گرفته می‌شود که بر هموستاز متابولیسم تأثیر می‌گذارد. علاوه بر این، به عنوان یک مولکول ضد پیری از طریق تنظیم سیگنال AMPK-mTORC1 عمل می‌کند. هدف از انجام این مطالعه تخمین غلظت پروتئین sestrin2 در سرم بیماران در مقایسه با گروه شاهد و همچنین اندازه‌گیری بیان ژن SESN که به ایزوفرم‌های 1، 2 و 3 کدگذاری شده، می باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی بر روی 50 فرد مبتلا به دیابت نوع دو (T2DM) و 50 فرد سالم انجام شد. تشخیص بالینی بیماران شامل هیپرگلیسمی با و بدون هیپرلیپیدمی بود. تشخیص با اندازه گیری HbA1C، FBS و پروفایل لیپیدی انجام شد. بیان ژن‌های SESN 1، 2، 3 با استفاده از روش نسبی بررسی شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که احتمال ابتلا به دیابت نوع دو با افزایش سن افراد افزایش می‌یابد و اکثر بیماران بالای 50 سال هستند و 52% از جمعیت را تشکیل می‌دهند. سطح غلظت پروتئین sestrin2 با دیابت نوع دو و دیس لیپیدمی کاهش یافت که در مقایسه با گروه کنترل (29/54) به ترتیب 11/18 و 12/23 بود. بیان ژن‌های SESN با دیابت نوع دو سرکوب شد. ژنSESN1  در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو 0/801 برابر و در افراد مبتلا به دیس لیپیدمی (T2DMDL) 0/514 برابر ثبت شد. ژنSESN2  در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو 0/76 برابر و در بیماران مبتلا به دیس لیپیدمی 0/70 برابر ثبت شد. ژنSESN2  در دیس لیپیدمی 0/69 ثبت شد، در حالی که در دیابت نوع دو به 1/31 افزایش یافت. با بدتر شدن پیش آگهی بیماری، میزان تغییر کاهش یافت. بیان ژن SESN در گروه بیماران به طور قابل توجهی کمتر از گروه کنترل بود (0/01p≤). نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که بیان ژن در گروه کنترل کمتر بود، در حالی که در مورد SESN3، در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو بیشتر بود و از طرف دیگر، در بیماران مبتلا به دیس لیپیدمی کاهش یافته بود. </pre> </div> <div class="tw-target-rmn tw-ta-container F0azHf tw-nfl" id="tw-target-rmn-container"> <pre class="tw-data-placeholder tw-text-small tw-ta" data-placeholder="" dir="ltr" id="tw-target-rmn" style="text-align: justify;"> </pre> </div> <div style="text-align: justify;">Background and Objective: Dyslipidemia is an important agent in Diabetes. Sestrin is considered an anti-oxidative stress that affects the metabolism homeostasis, and works as an anti-aging molecule through the regulation of AMPK‐mTORC1 signalling. The aim of this study was to estimate the concentration of sestrin2 protein in patient sera, compared with control, and to measure the expression of SESN gene that encoded to 1, 2, and 3 isoforms. Methods: This cross-sectional study involved 50 patients with Type 2 Diabetes mellitus (T2DM) and 50 healthy subjects. The clinical diagnoses of the patients included hyperglycemia with and without hyperlipidemia. The detection of them was performed by measuring HbA1C, FBS, and lipid profile. The expression of SESN1, 2, and 3 genes were evaluated by using the relative method. Findings: The results suggest that the likelihood of developing Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) rises as individuals grow older, with a majority of patients being above 50 years old, which accounts for 52% of the population. The level of sestrin2 protein concentrations were decreased with T2DM and T2DMDL which recorded 11.18 and 12.23, respectively, when compared with control group (29.54). The expression of SESN genes was suppressed with T2DM, the gene SESN1 was recorded 0.801-fold in patients T2DM, 0.514-fold in those with dyslipidaemia (T2DMDL), and SESN2 gene was recorded 0.76-fold in patients suffering from T2DM and 0.70-fold with T2DMDL, the gene SESN3 was recorded 0.69 in T2DMDL, while in T2DM was upregulated to 1.31. The fold-change decreased with the worsening prognosis of the disease. The SESN gene expressions in the patient group were significantly lower than the control group (p≤0.01). Conclusion: The results of the present study demonstrated that the gene expression was lower in the control group, but regarding SESN3, it was higher in patients with T2DM. On the other hand, it was downregulated in T2DMDL.</div> دیابت, سسترین, دیس لیپیدمی, الایزا, بیان ژن. Diabetes, Sestrin, Dyslipideamia, ELISA, Gene Expression. 0 0 http://jbums.org/browse.php?a_code=A-10-8027-1&slc_lang=en&sid=1 E Kamil Raham ایناس کامل رهام 199enk@gmail.com 100319475328460069836 0009-0002-3891-6666 Yes 1.College of Health and Medical Technologies, Middle Technical University, Baghdad, Iraq. 1.دانشکده بهداشت و فناوری‌های پزشکی، دانشگاه فنی میانه، بغداد، عراق A Abul Hussein Mohsin احمد ابوالحسین محسن Mohsinaa2015@gmail.com 100319475328460069837 100319475328460069837 No 1.College of Health and Medical Technologies, Middle Technical University, Baghdad, Iraq. 1.دانشکده بهداشت و فناوری‌های پزشکی، دانشگاه فنی میانه، بغداد، عراق A Salim Mohammed احمد سلیم محمد salim@gmail.com 100319475328460069838 100319475328460069838 No 1.College of Health and Medical Technologies, Middle Technical University, Baghdad, Iraq. 1.دانشکده بهداشت و فناوری‌های پزشکی، دانشگاه فنی میانه، بغداد، عراق