Journal of Babol University of Medical Sciences

fa ارزیابی اثر ترکیب اکسید گرافن-گلد بر روی رده سلولی HepG2 An Evaluation of the Effect of Graphene Oxide-Gold Nanocomposite on HepG2 Cell Line ژنتیک، بیولوژی سلولی و مولکولی Genetics, Cell and Molecular Biology تحقیقی Research <div style="text-align: justify;">سابقه و هدف: یکی از مهم ترین تاثیرات نانو مواد بر سلول ها، القای فرآیند مرگ برنامه ریزی شده سلولی (آپوپتوز) می باشد. هدف از این مطالعه، بررسی اثر سمیت نانو ذره اکسید گرافن-طلا و ارزیابی بیان ژن کاسپاز 3 در رده سلول های سرطانی کبد HepG2 می باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی رده سلولی هپاتو سلولار کارسینوما (HepG2) از انستیتو پاستور تهران تهیه شد .از سلول های تیمار شده با غلظت های µg/ml 10 تا 500 از Gold-rGO و تیمار نشده به عنوان کنترل استفاده گردید. میزان بیان ژن کاسپاز 3 و میزان زنده مانی سلول ها در سه گروه کنترل C، گروه A و B در زمان های 24 و 48 ساعت بررسی و مقایسه شد. اثر غلظت به روش XTT و رنگ آمیزی آکریدین اورنج اتیدیوم بروماید بررسی شد. سنجش بیان ژن کاسپاز 3 به صورت کمی Relative quantification با استفاده از تست Real time PCR انجام شد. یافته‌ها: بر اساس نتایج XTT مقادیر EC20، EC50، EC80 در زمان 24 ساعت به ترتیب µg/ml 386/420، 90/680، 24/151 و در زمان 48 ساعت g/mlµ 358/146، 89/536، 22/384 محاسبه شد. بررسی میزان تغییر سطح بیان ژن کاسپاز 3 در این غلظت ها در مقایسه با سلول های تیمار نشده در زمان های 24، 1/022±3/436Difference between means fold change±SEM=  و 48 ساعت 0/02±4/054 نشان داد که به صورت معنی داری میزان سطح بیان ژن تغییر می کند. میزان زنده ماندن سلول های کنترل (C) در مقایسه با سلول های تیمار شده با غلظت های بالاتر از 50 میکروگرم در میلی لیتر (B) افزایش نسبی دارد که از لحاظ آماری معنی دار است (0/0001>p). بررسی با رنگ آمیزی AO/EB برای تعیین میزان آپوپتوز با بیشتر شدن دوز میزان آپوپتوز بیشتری را نشان داد. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان داد که در کاربرد این نانو ذره باید از زمان های کوتاه تر و غلظت های پایین تر استفاده کرد.</div> <div style="text-align: justify;">Background and Objective: One of the most important effects of nanomaterials on cells is the induction of programmed cell death (apoptosis). The aim of this study is to investigate the toxicity of graphene oxide-gold nanoparticles and to evaluate the expression of caspase 3 gene in HepG2 liver cancer cell line. Methods: In this experimental study, hepatocellular carcinoma cell line (HepG2) was prepared from Pasteur Institute of Iran. Cells were treated with concentrations of 10 to 500 µg/ml Gold-rGO and untreated cells were used as control. The level of caspase 3 gene expression and cell viability were investigated and compared within 24 and 48 hours in three groups of A, B and control (C). The effect of concentration was investigated by XTT method and acridine orange ethidium bromide staining. Caspase 3 gene expression was measured by relative quantification using real time PCR test. Findings: Based on XTT results, EC20, EC50, EC80 values were calculated as 386.420, 90.680, 24.151 µg/ml in 24 hours and 358.146, 89.536, 22.384 µg/ml in 48 hours. Examining the level of caspase 3 gene expression change in these concentrations compared to untreated cells showed mean fold changes (mean±SEM) of 3.436±1.022 in 24 hours and 4.054±0.02 in 48 hours, according to which the level of gene expression changes significantly. The viability of control cells (C) compared to cells treated with concentrations higher than 50 μg/ml (B) has a relative increase, which was statistically significant (p<0.0001). Examination with AO/EB staining to determine the level of apoptosis showed a higher level of apoptosis with increasing dose. Conclusion: The results of the study showed that shorter times and lower concentrations should be used in the application of this nanoparticle.</div> سمیت سلولی, زیست سازگاری, گرافن, گلد-گرافن, کاسپاز 3. Cytotoxicity, Biocompatibility, Graphene, Gold-Graphene, Caspase 3. 482 491 http://jbums.org/browse.php?a_code=A-10-6405-1&slc_lang=fa&sid=1 Sh Kazemian شبنم کاظمیان ka.shabnam@gmail.com 100319475328460055195 100319475328460055195 No 1.Basic and Molecular Epidemiology of Gastrointestinal Disorders Research Center, Research Institute for Gastroenterology and Liver Diseases, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, I.R.Iran. 1. مرکز تحقیقات علوم پایه و اپیدمیولوژی بیماری های دستگاه گوارش، پژوهشکده بیماری های گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران SR Mohebbi سید رضا محبی srmohebbi@gmail.com 100319475328460055196 100319475328460055196 Yes 2.Gastroenterology and Liver Diseases Research Center, Research Institute for Gastroenterology and Liver Diseases, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, I.R.Iran. 2. مرکز تحقیقات بیماری های گوارش و کبد، پژوهشکده بیماری های گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران T Naji طاهره ناجی tnaji2002@gmail.com 100319475328460055197 100319475328460055197 No 3.Department of Basic Sciences, Faculty of Pharmacy and Pharmaceutical Sciences, Tehran Medical Sciences Branch, Islamic Azad University, Tehran, I.R.Iran. 3. گروه علوم پایه، دانشکده داروسازی و علوم دارویی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران H Asadzadeh Aghdaei حمید اسدزاده عقدایی hamid.asadzadeh@sbmu.ac.ir 100319475328460055198 100319475328460055198 No 1.Basic and Molecular Epidemiology of Gastrointestinal Disorders Research Center, Research Institute for Gastroenterology and Liver Diseases, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, I.R.Iran. 1. مرکز تحقیقات علوم پایه و اپیدمیولوژی بیماری های دستگاه گوارش، پژوهشکده بیماری های گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران MR Zali محمد رضا زالی mrzaligi@gmail.com 100319475328460055199 100319475328460055199 No 2.Gastroenterology and Liver Diseases Research Center, Research Institute for Gastroenterology and Liver Diseases, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, I.R.Iran. 2. مرکز تحقیقات بیماری های گوارش و کبد، پژوهشکده بیماری های گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران