سابقه و هدف: استئوپروز یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مزمن استخوان در دوره سالمندی می‌باشد که با کاهش دانسیته استخوان همراه است. به دلیل تاثیر استئوپروز بر سلامت دهان، این مطالعه با هدف بررسی کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان در سالمندان مبتلا به استئوپروز در شهر امیرکلا بابل انجام شد.
مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی بخشی از فاز دوم مطالعه کوهورت سلامت و سالمندی امیرکلا است که 400 سالمند در سه گروه (100 نفر در گروه با دانسیته استخوانی نرمال، 214 نفر در گروه استئوپروز و 86 نفردر گروه استئوپنی) تحت ارزیابی قرار گرفتند. پرسشنامه ارزیابی سلامت دهان و دندان سالمندان (GOHAI) و پرسشنامه خشکی دهان برای تمام سالمندان تکمیل گردید. تعداد دندان‌های باقی مانده تمامی سالمندان ازطریق معاینه داخل دهانی تعیین شد. توده معدنی استخوانی (BMD) با روش جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی مضاعف (DEXA) دانسیتومتری اندازه‌گیری و مقایسه شد.
یافته‌ها: میان میانگین نمره پرسشنامه کیفیت زندگی در افرادبا دانسیته نرمال (7/36±52/49)، افراد استئوپنیک (7/22±50/92) و افراد استئوپروتیک (7/93±50/82) تفاوت معنی‌داری وجود نداشت. تعداد دندان‌های باقی مانده میان سه گروه در جامعه زنان تفاوت معنی‌داری داشت (0/05>p).
نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان داد که استئوپنی و استئوپروز بر کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان تاثیر گذار نمی‌باشد.