سابقه و هدف: بیماری‌های خودایمنی به دلیل ماهیت مزمن و شیوع در جمعیت‌های جوان در اوج کار و باروری یک مشکل قابل توجه می‌باشند. درمان بیولوژیک گامی انقلابی در درمان بیماری‌های خودایمنی، به ویژه در روماتولوژی می‌باشد. اینفلیکسیماب یک آنتی بادی کایمریک نوترکیب است که در درمان بیماری‌های خودایمنی موثر می‌باشد و کاربرد زیادی دارد. اما تاثیر آن بر آسیب کبدی مورد بحث می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر اینفلیکسیماب بر تست‌های عملکرد کبدی می‌باشد. 
مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی بر روی 100 بیمار مبتلا به بیماری‌های خودایمنی انجام شد. بیماران در هنگام ورود به مطالعه آزمایش عملکرد کبدی نرمال داشتند و همه آن‌ها اینفلیکسیماب مصرف می‌کردند. بیماران هر 3 ماه یک بار جهت تست‌های عملکرد کبد، آنتی بادی‌های ضد عضله صاف (ASMA)، آنتی بادی‌های ضد هسته‌‌ای (ANA)، همراه با ارزیابی بالینی مورد بررسی قرار گرفتند. افزایش هر آنزیم کبدی یا مثبت بودن هر دو آنتی بادی به عنوان نشانه‌ای برای آسیب کبدی در نظر گرفته شد.
یافته ها: 18 بیمار (18%) تست عملکرد کبدی غیرطبیعی داشتند که با افزایش آلانین ترانس آمیناز (ALT) یا آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) یا هر دو نشان داده ‌شد. غیرطبیعی بودن تست‌های عملکرد کبدی به طور معنی‌داری با مدت زمان بیماری، درمان با متوترکسات، دیابت و وجود زردی و اتوآنتی‌بادی‌ها مرتبط بود. ALT و AST با شاخص توده بدنی و مدت زمان بیماری رابطه مثبت و معنی‌داری داشت (به ترتیب 0/237=r، 0/018=p و 0/218=r، 0/029=p).
نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که استفاده از اینفلیکسیماب، تست عملکرد کبدی را مختل می‌کند.